Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

Detoksykacja alkoholowa

Detoksykacja alkoholowa (detoks, odtrucie alkoholowe)  to proces leczenia Alkoholowych Zespołów Abstynencyjnych. Występują one u osób uzależnionych od alkoholu, po ciągach picia, zazwyczaj w kilka do kilkunastu godzin po ograniczeniu spożycia alkoholu. W trakcie detoksykacji staramy się osiągnąć dwa zamierzone cele:
1.    usunięcie toksyn spowodowanych zatruciem alkoholem i zmianami metabolizmu w ciągu alkoholowym, wyrównanie zaburzeń wodno elektrolitowych, poziomu jonów potasu, sodu, magnezu. Usunięcie bądź złagodzenie abstynencyjnych objawów psychicznych i somatycznych. Leczenie schorzeń wywołanych, zaostrzonych przez alkoholizm, lub towarzyszących. Zapobieganie lub łagodzenie powikłań głównie padaczki alkoholowej i majaczenia alkoholowego.
2.    Drugim, niezmiernie ważnym elementem detoksykacji jest zmotywowanie chorego do rozpoczęcia lub kontynuacji leczenie odwykowego.
Większość AZA ma łagodny przebieg, który nie wymaga leczenia farmakologicznego. Wystarczy, że chory zachowa abstynencję, ma odpowiednie warunki do zdrowienia i przestrzega zaleceń dietetycznych. W zespołach o umiarkowanym nasileniu konieczne jest już leczenie farmakologiczne, można je jednak przeprowadzić w warunkach ambulatoryjnych ( domowych). Zespoły o znacznym nasileniu objawów lub powikłane zazwyczaj wymagaja pobytu i leczenie w szpitalu. O wskazaniach do leczenie powinien decydować lekarz po dokładnym zebraniu wywiadu, badaniu stanu ogólnego i psychicznego pacjenta, czasami konieczne jest wykonanie badań dodatkowych. Dobrym narzędziem do oceny AZA jest skala CIWA – A, zakłada się, ze wynik 10 punktów nie wymaga leczenia farmakologicznego a nawet jest ono przeciwwskazane ze względu na występujący niekiedy efekt rozniecania powodowany przez leki uspokajające, wynik 11-20 punków jest wskazaniem do leczenia w warunkach ambulatoryjnych, powyżej 20 punktów konieczna jest hospitalizacja pacjenta. Oczywiście lekarz może kierować pacjenta do szpitala niezależnie od wyniku badania skalą CIWA. Decyduje ogólny stan zdrowia, stopień wyniszczenia, schorzenia współwystępujące, przebieg dotychczasowych AZA, to czy pacjent ma zapewnioną pomoc w domu, czy jest samotny, czy  współpraca z pacjentem jest wystarczająca.  Szpital dodatkowo wymusza zachowanie abstynencji przez pacjenta, co może być trudne w warunkach domowych.

W opisie leczenia celowo pominę leczenie możliwych schorzeń towarzyszących, nawet tych częstych, jak nasilone zaburzenia układu sercowo – naczyniowego, zapalenia oskrzeli i płuc, cukrzycę, niewydolność wątroby, zapalenie trzustki. Opis tych procedur zajmuje tysiące stron i przekracza możliwości tego portalu.

Detoksykację alkoholową rozpocząć należy od dokładnej diagnostyki pacjenta.
1.Zebrania wywiadu o dotychczas przebytych schorzeniach, urazach, ich leczeniu, stopniu zaawansowania uzależnienia od alkoholu, występowaniu i przebiegu AZA w przeszłości. Szczególną uwagę należy zwrócić na szczegóły ostatniego ciągu, długość, intensywność, czy chory pił tylko spożywcze alkohole, czy doznał urazów, czy występowały drgawki, zaburzenia świadomości, omamy,  czy pamięta przebieg.
2.Następnie wykonujemy badanie stanu ogólnego, szczegółowo oceniamy stan układu krążenia, oddechowego, przeprowadzamy badanie neurologiczne. Oraz badamy stan psychiczny pacjenta: świadomość, kontakt, obecność objawów wytwórczych, niepokoju, lęku, zaburzeń snu, objawów depresyjnych, zaburzeń pamięci.
3. Wykonujemy badania podstawowe, standardowo : oznaczenia zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu lub we krwi, morfologię krwi, ocenę uszkodzenia i wydolności wątroby, zaburzeń wodno – elektrolitowych, metabolicznych, badanie ogólne moczu, EKG. W razie potrzeby rozszerzamy diagnostykę o badania obrazowe: tomografię komputerową głowy, USG jamy brzucha, Rtg klatki piersiowej, czasami EEG i inne badania ze wskazań.
Leczenie AZA
Powinno się odbywać w przystosowanych pomieszczeniach, wyciszonych, wentylowanych, zapobiegających przegrzaniu lub wyziębieniu pacjenta, odpowiednie oświetlenie, również w nocy umożliwia obserwację chorego i zmniejsza u niego poziom niepokoju i lęku. W przypadku powikłanych drgawkami, zaburzeniami świadomości, majaczeniem AZA, musimy zapewnić bezpieczeństwo pacjentowi, mieć możliwość monitorowania podstawowych funkcji życiowych, unieruchomienia.
1.    Wyrównanie zaburzeń wodno elektrolitowych zazwyczaj polega na nawadnianiu pacjenta i suplementacji jonów, gdy zaburzenia są znaczne, konieczny jest stały monitoring(badania laboratoryjne). W Polsce dość powszechne jest podawanie dożylne płynów ( PWE, Glukozy), co wydaje się zmniejsza śmiertelność, natomiast np. w USA płyny parenteralnie podaje się tylko w obecności klinicznych cech odwodnienia. Suplementujemy najczęściej jony Potasu i Magnezu, najpowszechniej używane preparaty to KCl, MgS04, KIG ( Potas +Insulina + Glukoza).
2.    Zaleca się podawanie Vit. B1, głównie drogą domięśniową, ze względu na słabe wchłanianie doustnych preparatów.
3.    Objawy wegetatywne mające przyczynę w pobudzeniu układu noradrenergicznego leczy się przeważnie za pomocą Beta-blokerów, stosowanie klonidyny jest mniej powszechne z powodu częstych objawów niepożądanych.
4.    Do leczenia objawów psychicznych AZA wykorzystujemy głównie BZD takie jak Relanium, Lorafen, Oxazepam rzadziej Klorazepat. Stosowany z dużym powodzeniem dotychczas Klometiazol ( Hemineuryna) obecnie jest rzadziej wykorzystywany z powodu konieczności częstego podawania, wywoływania zaburzeń w układzie oddechowym i dużej komponenty uzależniającej. Benzodiazepiny podaje się w zależności od ośrodka na dwa sposoby, według schematu lub w zależności od nasilenia objawów AZA, co 1-2 godziny do ustąpienia objawów. Stosowanie drugiej metody wymaga większego zaangażowania i przygotowania merytorycznego personelu ośrodka leczącego i odpowiedniego jego wyposażenia. Stosowanie neuroleptyków standardowo w AZA zwiększa śmiertelność. Rezerwujemy ich użycie do stanów pobudzenie w stanach psychotycznych, gdy nie wystarcza stosowanie BZD.
5.    Do leków często stosowanych w leczeniu AZA należą również inhibitory pompy protonowej, leki hepatoprotekcyjne.
Należy pamiętać, ze mimo iż dzisiaj śmiertelność w AZA nie przekracza 2-3%, jest to często stan zagrażający. Występowanie powikłań w postaci majaczenia lub drgawek znacznie potęguje zagrożenie.

Kontakt

NZOZ MEDOX
Nowy Modlin 43
05-180 Pomiechówek

tel.    22  785 58 62
fax.   22  785 58 62
kom.  781 66 50 50

info@medox.org.pl

Zapytaj specjalistę

Gościmy na stronie

Odwiedza nas 16 gości oraz 0 użytkowników.