Strona główna Narkomania


Definicja narkomanii PDF Drukuj Email

Komitet Ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia z 1957 roku przyjął następująca definicję narkomanii:


NARKOMANIA - jest stanem zatrucia okresowego lub chronicznego spowodowanym powtarzającym się przyjmowaniem narkotyków w postaci naturalnej lub syntetycznej.

To pojęcie narkomanii nie objęło wszystkich stanów, związanych z używaniem środków psychoaktywnych. Dotyczy tylko użycia klasycznych narkotyków.
Obecnie w użyciu są takie pojęcia jak: "toksykomania", "farmakomania", "lekozależność". Ten ostatni termin został wprowadzony przez Komitet Ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w 1968 roku dla określenia "...stanu psychicznego, a czasem fizycznego wywoływanego interakcją między żywym organizmem a lekiem charakteryzującym się reakcjami behawioralnymi i innymi, które zawsze obejmują przymus okresowego lub ciągłego przyjmowania leku w oczekiwaniu na jego efekt natury psychicznej.."
Narkomanię eksperci zdefiniowali jako "...stan okresowej lub przewlekłej intoksykacji przynoszącej szkodę osobnikowi i społeczeństwu wywołanej powtarzającym się zażywaniem leku naturalnego lub syntetycznego..".
Narkomania charakteryzuje się:
 1. nieodpartą koniecznością lub potrzebą przyjmowania leku i zdobywania go wszelkimi możliwymi drogami,
 2. tendencja do zwiększania dawki,
 3. psychicznym, a niekiedy fizycznym uzależnieniem się od działania leku.
Według obowiązującej w Polsce Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii:
narkomania – stałe lub okresowe używanie w celach innych niż medyczne środków odurzających lub substancji psychotropowych albo środków zastępczych,
w wyniku czego może powstać lub powstało uzależnienie od nich;

Obowiązująca obecnie 10 edycji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów (ICD 10) opisuje:
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem substancji psychoaktywnych nadając im kody F10-F19
Substancje psychoaktywne:
F10 – alkohol
F11 – opiaty
F12 – kanabinole
F13 – leki uspokajające i nasenne
F14 – kokaina
F15 – inne substancje psychostymulujące, w tym kofeina
F16 – substancje halucynogenne
F17 – palenie tytoniu
F18 – lotne rozpuszczalniki
F19 – inne lub kilka substancji
Jeśli pacjent przyjmuje kilka substancji, to jako główną koduje się tę, która jest przyjmowana w sposób ciągły i powodująca aktualne zaburzenie. Jeśli pacjent przyjmuje substancje w sposób chaotyczny, bez zwracania uwagi na ich rodzaj – F19.

Stany kliniczne


Definicja: przemijający stan, powstały wskutek przyjęcia substancji psychoaktywnej, powodujący zaburzenia:
1. świadomości
2. procesów poznawczych
3. spostrzegania
4. afektu
5. zachowania
6. innych funkcji psychofizjologicznych
U osoby przewlekle przyjmującej substancje psychoaktywne – zamiast F1x.0 rozpoznaje się przyjmowanie szkodliwe (F1x.1), zespół uzależnienia (F1x.2) albo zaburzenia psychotyczne (F1x.5).
Objawy zatrucia nie zawsze przypominają podstawowe działanie substancji psychoaktywnej. Niektóre substancje (np. alkohol) mogą wywoływać różne objawy w zależności od dawki.
Kryteria diagnostyczne ostrego zatrucia
A. potwierdzone aktualne użycie substancji psychoaktywnej
B. objawy odpowiadające działaniu danej substancji
C. brak przyczyn somatycznych

F1x.00    niepowikłane
F1x.01    z urazem lub innym uszkodzeniem ciała
F1x.02    z innymi powikłaniami medycznymi:
- krwawe wymioty
- zachłyśnięcie wymiocinami
F1x.03    z majaczeniem
F1x.04    z zaburzeniami spostrzegania
F1x.05    ze śpiączką
F1x.06    z drgawkami
F1x.07    zatrucie (upojenie) patologiczne


Definicja: przyjmowanie substancji psychoaktywnych w sposób powodujący szkody zdrowotne, wyłącznie u osób nieuzależnionych.

Kryteria diagnostyczne:
A. potwierdzone użycie substancji psychoaktywnej
B. jasno rozpoznawalny i określony charakter szkód
C. wzorzec używania utrzymywał się ≥1 miesiąc lub w sposób powtarzający się w ciągu 12 miesięcy
D. brak spełnionych kryteriów innego zaburzenia związanego z zażytą substancją (z wyjątkiem ostrego zatrucia, F1x.0)

Nie należy rozpoznawać F1x.1 w razie stwierdzenia uzależnienia (F1x.2), zaburzeń psychotycznych (f1x.5) lub innych specyficznych zaburzeń związanych z przyjmowaniem substancji psychoaktywnych.

Szkody zdrowotne:
1. powikłania zatruć
2. powikłania przedawkowania
3. następstwa niekontrolowanego zachowania po przyjęciu substancji
4. zaburzenia psychiczne
5. zakażenia podczas przyjmowania substancji (HIV, HCV, HBV, choroby weneryczne, posocznica)
6. konsekwencje społeczne
7. zaburzenia snu i nastroju


Definicja: zespół zjawisk fizjologicznych, behawioralnych i poznawczych, wśród których przyjmowanie substancji dominuje nad innymi rodzajami zachowania. Głównym objawem jest pragnienie przyjmowania substancji psychoaktywnej.

Kryteria diagnostyczne:
A. występowanie przez ≥1 miesiąc lub w sposób powtarzający się w ciągu 12 miesięcy ≥3 z objawów:
    1. silne pragnienie lub przymus przyjmowania substancji
2. upośledzona zdolność kontroli przyjmowania substancji (rozpoczynanie, kończenie, poziom użycia)
3. objawy abstynencyjne występujące po ograniczeniu lub przerwaniu przyjmowania substancji
4. tolerancja wobec substancji
5. pochłonięcie sprawą przyjmowania substancji
6. przyjmowanie substancji pomimo dowodów występowania szkodliwych następstw

F1x.20    aktualnie abstynencja
    .200    wczesna remisja
    .201    częściowa remisja
    .202    pełna remisja
F1x.21    aktualnie abstynencja w środowisku ochraniającym
F1x.22    aktualnie w nadzorowanym klinicznie programie podtrzymującym lub substytucyjnym
F1x.23    aktualnie abstynencja w związku z terapią lekami awersyjnymi lub blokującymi działanie substancji psychoaktywnych
F1x.24    aktualnie używanie (aktywne uzależnienie)
    .241    bez cech somatycznych
    .242    z cechami somatycznymi
F1x.25    używanie ciągłe
F1x.26    używanie okresowe (dipsomania)


Definicja: grupa objawów występujących po całkowitym/częściowym wycofaniu substancji używanej w sposób powtarzany.
- rozpoznanie główne jeśli jest bezpośrednią przyczyną hospitalizacji
- objawy fizykalne zależą od rodzaju substancji
- „przepicie” nie jest zespołem abstynencyjnym
Kryteria diagnostyczne:
G1. przerwanie lub ograniczenie przyjmowania substancji po okresie przyjmowania w sposób powtarzający, długotrwały, w wysokich dawkach
G2. objawy zgodne z cechami zespołów abstynencyjnych dla danej substancji
G3. brak zaburzeń psychicznych i somatycznych mogących być przyczyną objawów
F1x.30    niepowikłany
F1x.31    z drgawkami


Definicja: zespół abstynencyjny powikłany majaczeniem (kryteria jak F05).
Majaczenie alkoholowe – krótkotrwały stan zaburzeń świadomości pochodzenia toksycznego z towarzyszącymi zaburzeniami somatycznymi. Może się rozwinąć po zaprzestaniu picia alkoholu lub w trakcie intensywnego picia alkoholu.
Typowe objawy:
1. bezsenność
2. drżenia
3. strach
4. drgawki abstynencyjne
5. przymglenie świadomości
6. omamy/iluzje
7. wzmożona aktywność układu wegetatywnego

Kryteria diagnostyczne:
A. spełnione kryteria zespołu abstynencyjnego (F1x.3)
B. spełnione kryteria majaczenia (F05)

F1x.40    bez drgawek
F1x.41    z drgawkami


Definicja: objawy psychotyczne występujące w trakcie przyjmowania substancji lub wkrótce po tym:
1. omamy (zwykle słuchowe)
2. nieprawidłowe utożsamianie osób
3. nastawienie ksobne, urojenia paranoidalne, prześladowcze
4. zaburzenia psychomotoryczne (pobudzenie ↔ osłupienie)
5. zaburzenia afektu (strach ↔ ekstaza)
6. zwykle bez zaburzeń świadomości

Diagnostyka różnicowa:
1. inne zaburzenia psychiczne zaostrzone/wyzwolone przez substancje psychoaktywne
2. osobowość paranoiczna, schizoidalna
Kryteria diagnostyczne:
A. początek w okresie przyjmowania substancji lub do 2 tygodni od zakończenia
B. objawy trwają >48 godzin
C. czas trwania zaburzenia ≤6 miesięcy
F1x.50    podobne do schizofrenii
F1x.51    głównie urojeniowe
F1x.52    głównie omamowe
F1x.53    głównie wielopostaciowe
F1x.54    głównie z objawami depresyjnymi
F1x.55    głównie z objawami maniakalnymi
F1x.56    mieszane
Obejmuje: halucynoza alkoholowa, zazdrość alkoholowa, paranoja alkoholowa.


F1x.6 – zespół amnestyczny – zespół Wernickego-Korsakowa, psychoza Korsakowa, encefalopatia Wernickego
- definicja: Przewlekłe zaburzenie pamięci świeżej.
- etiologia: niedobór witaminy B1 → zmiany zapalno-krwotoczno-zwyrodnieniowe w neuronach
- podłoże genetyczne: ↓ aktywność transketolazy
- objawy:
1. zespół amnestyczny (zaburzenia pamięci świeżej) – spowodowany obustronnym uszkodzeniem obwodów Papeza
2. zaburzenia poczucia czasu i kolejności wydarzeń
3. trudności w zapamiętywaniu nowego materiału
4. konfabulacje
5. objawy neurologiczne:
    - uszkodzenia n. czaszkowych
    - drgawki
6. zaburzenia świadomości
- obraz patomorfologiczny:
    - zmiany zapalno-krwotoczno-zwyrodnieniowe w obrębie:
        1. komory III
        2. komory IV
3. wodociągu
4. ciał suteczkowatych
5. grzbietowo-środkowej części wzgórza
6. istoty szarej okołowodociągowej
- uszkodzenia przewodnictwa Ach i NA
- postępowanie:
    1. witamina B1 drogą pozajelitową
    2. leki nootropowe

Kryteria diagnostyczne:
A. upośledzenie pamięci
    1. zaburzenia pamięci świeżej (uczenie się nowego materiału)
    2. zaburzenie pamięci dawnej
B. brak:
    1. defektu bezpośredniego odtwarzania (np. powtarzanie cyfr)
    2. cech przymglenia świadomości, zaburzeń uwagi (definicja A dla F05)
    3. otępienia
C. wykluczenie innych przyczyn


Definicja: zaburzenia spowodowane substancjami psychoaktywnymi, które utrzymują się dłużej niż trwa okres bezpośredniego działania tych substancji.

Wskazówki diagnostyczne:
- jeśli zaburzenie występuje później niż epizod przyjmowania substancji, to musi być potwierdzony związek pomiędzy przyjmowaniem, a występowaniem objawów
- czas trwania zaburzenia jest dłuższy od czasu działania substancji

Diagnostyka różnicowa:
1. zaburzenia psychiczne występujące wcześniej i maskowane przez przyjmowanie substancji
2. zmiany organiczne
3. upośledzenie umysłowe

Kryteria diagnostyczne:
A. stany i zaburzenia spełniające kryteria poniższych zespołów, wyraźnie związane z używaniem substancji

F1x.70    powracanie przebytych doznań psychotycznych (flashbacks)
F1x.71    zaburzenia osobowości i zaburzenia zachowania – spełnione kryteria F07.0
F1x.72    rezydualne zaburzenia afektywne – spełnione kryteria F06.3
F1x.73    otępienie – spełnione kryteria otępienia (F00-F03)
F1x.74    inne utrzymujące się zaburzenia procesów poznawczych – nie spełnione kryteria F1x.6 lub F1x.73
F1x.75    psychozy o późnym początku – spełnione kryteria zaburzenia psychotycznego (F1x.5), z wyjątkiem kryterium czasowego: początek pomiędzy 2 i 6 tygodniem po przyjmowaniu substancji

Flashbacks
- bardzo krótkie doznania
- są kopią poprzednich doznań związanych z substancją psychoaktywną
- patogeneza nie znana
- mogą być wyzwalane zmęczenie, lękiem, otaczającą ciemnością
- zwykle geometryczne pseudoomamy wzrokowe, pozytywowe powidoki
Otępienie alkoholowe
- przyczyny:
- toksyczne działanie na tkanki etanolu i metabolitu – aldehydu octowego
- aldehyd octowy z białkami tworzy produkty kondensacji o właściwościach autoimmunizujących
- niedobór witaminy B1
- uraz czaszki
- zmiany morfologiczne nieswoiste (przyspieszone starzenie się mózgu)

Centralna mielinoza mostu
- zwykle związana z uzależnieniem od alkoholu
- przyczyny:
    - hipo-Na, hipo-K, hipo-PO4
    - stany zapalne
    - procesy autoimmunizacyjne
    - niedokrwistość
    - niedobory pokarmowe
- jatrogenny „szok osmotyczny” spowodowany zbyt szybkim wyrównywaniem niedoborów Na+
- obraz anatomopatologiczny:
    - kuliste ogniska demielinizacji położone centralnie w mości
    - ogniska demielinizacji w innych miejscach
- objawy:
    - niedowłady
    - zaburzenia świadomości
    - drgawki
- obrazowanie: MRI



F1x.8 – inne zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania


F1x.9 – zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania nie określone

źródło http://adam.wysokinski.googlepages.com/

 

 
Anonimowi Narkomani PDF Drukuj Email

 

Informacje na temat NA


Anonimowi Narkomani to międzynarodowa społeczna wspólnota zdrowiejących narkomanów, organizująca więcej niż trzydzieści tysięcy mityngów¹ tygodniowo w ponad 108 krajach.

Rozwój

NA² zrodziło się z programu Anonimowych Alkoholików w późnych latach 40-tych. Pierwsze mityngi pojawiły się w Los Angeles, na terenie stanu Kalifornia (USA), na początku lat 50-tych. Program Anonimowych Narkomanów początkowo rozwijał się jako mały ruch amerykański, który urósł do największej i najstarszej organizacji tego typu.

Przez wiele lat NA rozwijało się bardzo wolno, stopniowo rozprzestrzeniając się z Los Angeles do innych głównych miast Ameryki Północnej, a na początku 1970 roku także Australii. W 1983 roku NA opublikowało swój własny tekst, tzw. Basic Text, co przyspieszyło rozwój. W przeciągu kilku następnych lat powstały grupy w Brazylii, Kolumbii, Niemczech, Indiach, Irlandii, Japonii, Nowej Zelandii i Wielkiej Brytanii.

Dzisiaj wspólnota Anonimowych Narkomanów stabilnie funkcjonuje na terenie Ameryki, Europy Zachodniej, Australii i Nowej Zelandii. Nowo utworzone grupy NA są rozsiane po subkontynencie Indyjskim, Afryce, Wschodniej Azji, Środkowo-Wschodniej i Wschodniej Europie. Literatura i broszury informacyjne Anonimowych Narkomanów są już dostępne w 23 językach, trwa tłumaczenie na następnych 16.

Program

Pierwsza autorska broszura NA, znana wśród członków jako “Biała Książeczka”, opisuje Anonimowych Narkomanów w następujący sposób:

    “NA jest bezdochodową wspólnotą mężczyzn i kobiet, dla których narkotyki stały się głównym problemem. Jesteśmy zdrowiejącymi uzależnionymi, którzy spotykają się regularnie, aby pomagać sobie nawzajem w pozostaniu czystymi. Nie interesuje nas, jakie narkotyki i jak dużo ich zażywałeś (...), tylko co zamierzasz zrobić ze swoim problemem i jak my możemy ci w tym pomóc.”

Uczestnictwo jest otwarte dla wszystkich narkomanów, niezależnie od rodzaju używanych narkotyków lub sposobów ich łączenia. Kiedy przystosowywano do potrzeb NA Pierwszy Krok z literatury Anonimowych Alkoholików, słowo “alkohol” zastąpiono słowem “uzależnienie”, usuwając w ten sposób określenie związane z konkretnym środkiem, co ma oddawać ideę pojmowania uzależnienia jako choroby.

W przynależności do NA nie ma społecznych, religijnych, ekonomicznych, rasowych, etnicznych, narodowych czy płciowych ograniczeń. Nie ma też opłat wpisowych bądź członkowskich. Większość członków regularnie przyczynia się drobnymi sumami do pomocy w regulowaniu wydatków mityngów, przy czym datki te nie są obowiązkowe.

Anonimowi Narkomani wspólnie tworzą proces zdrowienia, budując trwałą sieć wzajemnego wsparcia. Jednym z kluczy do sukcesu NA stała się terapeutyczna wartość jaką niesie współpraca dwóch uzależnionych. Członkowie dzielą się sukcesami i wyzwaniami, pokonując czynne uzależnienie. Prowadzą wolne od narkotyków, twórcze życie, stosując na co dzień zasady 12 Kroków i 12 Tradycji NA. Zasady te są rdzeniem, filarem Programu Anonimowych Narkomanów. Są to:

    * przyznanie się do problemu
    * poszukiwanie pomocy
    * zaangażowana, gruntowna samoobserwacja
    * otwieranie się w bezpiecznej, poufnej atmosferze
    * zadośćuczynienie za wyrządzone krzywdy oraz
    * pomoc tym uzależnionym, którzy chcą powracać do zdrowia.

Program Anonimowych Narkomanów przywiązuje szczególną wagę do praktykowania zasad duchowych. Nie jest programem religijnym, ale zachęca się każdego członka do rozwijania własnego — religijnego, bądź nie — rozumienia “przebudzenia duchowego”.

NA nie jest związane z żadnymi innymi organizacjami, ośrodkami terapeutycznymi i zakładami karnymi. Jako organizacja, nie zatrudnia terapeutów, nie prowadzi noclegowni, ośrodków ani klinik. Co więcej, nie świadczy profesjonalnych usług finansowych, prawnych, psychiatrycznych lub medycznych. NA ma tylko jeden główny cel: tworzyć środowisko, w którym jeden uzależniony pomoże drugiemu uzależnionemu przestać brać narkotyki i odnaleźć nową drogę życia.

W programie Anonimowych Narkomanów członkowie są zachęcani do stosowania całkowitej abstynencji od wszystkich rodzajów narkotyków, włącznie z alkoholem. Z doświadczenia członków NA wynika, że ciągła i nieprzerwana abstynencja zapewnia najlepszy fundament dla zdrowienia i osobistego rozwoju. NA jako całość nie ma opinii na tematy z zewnątrz. Także problem używania leków psychiatrycznych oraz innych wskazanych środków medycznych przepisanych przez lekarzy i przyjmowanie ich pod kontrolą nie jest postrzegane jako niezgodne z ideą zdrowienia w NA.

Sposób organizacji

Główną usługą dostępną w NA są mityngi grupowe. Każda grupa działa indywidualnie wspierając się zasadami obowiązującymi dla całej organizacji, które są przedstawione w literaturze NA.

Większość grup wynajmuje sale w budynkach prowadzonych przez organizacje publiczne, religijne lub społeczne na cotygodniowe spotkania. Pojedyncza osoba prowadzi mityng, natomiast reszta członków bierze udział w dzieleniu się swoim doświadczeniem w zdrowieniu z uzależnienia od narkotyków. Członkowie grupy dzielą między siebie funkcje związane z usprawnieniem działania mityngu.

W krajach gdzie NA jest stosunkowo nowym zjawiskiem, grupa NA jest jedynym szczeblem organizacji. Tam, gdzie pewna liczba grup NA miała szansę rozwinąć się i ustabilizować, wybrani delegaci grup tworzą lokalne komitety. Te lokalne ośrodki służb oferują wiele usług. Między innymi:

    * rozprowadzenie literatury NA
    * informacje telefoniczne
    * publiczne prezentacje dla pracowników ośrodków, organizacji społecznych, agencji rządowych i szkół
    * prezentacje informacyjne dla pacjentów ośrodków, więźniów, wychowanków domów poprawczych zapoznające z programem NA
    * listy spotkań Anonimowych Narkomanów przeznaczone dla indywidualnej informacji, a także do wykorzystania przez profesjonalistów w ich grupach terapeutycznych.

W krajach dużych lub takich, gdzie NA ma już ustaloną pozycję, kilka lokalnych, okręgowych komitetów łączy się i tworzy komitety regionalne. Komitety regionalne obsługują obszary większe geograficznie, natomiast komitety okręgowe obsługują środowiska lokalne.

Międzynarodowe zgromadzenie delegatów, zwane World Service Conference dostarcza rozwiązań w sprawach, które mają wpływ na całą organizację. Jedynym z podstawowych zadań WSC jest wspieranie tych regionów, gdzie NA dopiero się tworzy oraz tłumaczenie literatury Anonimowych Narkomanów. Dla dodatkowych informacji prosimy o kontakt z reprezentantami World Service Office w Los Angeles w Kalifornii. Adres pocztowy, telefon, fax i adres strony internetowej są na końcu tej broszury.

Stanowisko wobec pokrewnych problemów oraz instytucji

Aby nie wykraczać poza przedmiot swojej działalności, NA ustanowiło tradycję nie udzielania poparcia i nie ustosunkowywania się do spraw nie mających związku z działalnością Anonimowych Narkomanów. NA nie wydaje ani pozytywnych, ani negatywnych opinii na tematy społeczne, socjalne, medyczne, prawne, bądź religijne. Co więcej, nie zajmuje stanowiska wobec problemów związanych z uzależnieniem takimi jak: przestępczość, przestrzeganie prawa, legalizacja narkotyków, prostytucja, zakażenia wirusem HIV i HCV (wirusowe zapalenie wątroby typu C), programy minimalizacji szkód (wymiana strzykawek itp.).

NA jest całkowicie samowystarczalne i nie akceptuje wsparcia finansowego od osób z zewnątrz. Grupy i komitety służb powoływane są na tej samej zasadzie: przez członków - dla członków.

Anonimowi Narkomani nie popierają i nie sprzeciwiają się filozofii czy metodyce innych organizacji. NA jest organizacją kompetentną przede wszystkim w budowaniu forum, na którym uzależnieni od narkotyków mogą dzielić się ze sobą doświadczeniami ze zdrowienia. Nie oznacza to, że Anonimowi Narkomani uważają, iż nie ma innych ?dobrych? i ?wartościowych? organizacji. Aby działalność nie była zakłócana jakimikolwiek kontrowersjami, NA skupia całą energię na swoich konkretnych zamiarach i nie włącza się w realizację celów innych organizacji.

Współpraca z NA

Mimo, że określone tradycje kierują relacjami z innymi organizacjami, NA zaprasza do współpracy rząd, duchownych i prywatne organizacje wolontariuszy. Nieuzależnieni sympatycy NA odegrali znaczącą rolę przy rozpoczynaniu działalności NA w wielu krajach.

NA stara się współpracować z wszystkimi zainteresowanymi, dostarczając literaturę i informacje na temat zdrowienia z pomocą Wspólnoty NA. Ponadto członkowie NA często organizują prezentacje w ośrodkach, więzieniach, domach poprawczych, dzieląc się programem NA z tymi uzależnionymi, którzy nie mogą uczestniczyć w mityngach.

Demografia członków

Prezentując ogólne informacje na temat natury uczestnictwa i efektywności programu, poniższe informacje wydają się być warte przytoczenia. Społeczno—ekonomiczna warstwa, reprezentowana przez członków NA dla każdego państwa jest inna. Na ogół ruch NA w danym kraju rozpoczyna jedna, konkretna społeczna lub ekonomiczna klasa, ale kiedy jej działalność nabiera efektywności, członkostwo poszerza się o przedstawicieli wszystkich warstw społecznych.

Wśród członków NA reprezentowane są wszystkie etniczne i religijne środowiska. Kiedy NA w danym kraju osiąga pewien poziom dojrzałości, członkostwo zwykle odzwierciedla różnorodność lub jednorodność tła kulturowego.

Uczestnictwo w NA jest dobrowolne, nie są prowadzone listy obecności. W związku z tym trudno jest przedstawić wyczerpującą informację na temat członkostwa. Istnieją natomiast obiektywne wskaźniki, które mogą być udostępnione. Są one oparte na danych uzyskanych od uczestników jednego ze światowych zlotów NA. Sondaż wypełniony przez ponad połowę z 13500 uczestników Zlotu Światowego w Atlancie w roku 2002 przedstawia się następująco:

    * Płeć: 55% - mężczyzna; 44% - kobieta; 1% - brak odpowiedzi
    * Wiek: 2% - 20 lat i poniżej; 11% - 21-30 lat; 32% - 31-40 lat; 4% - 41-50 lat; 12% - powyżej 51 lat i 2% - brak odpowiedzi
    * Tożsamość etniczna: 49% - biała; 39% - afrykańsko-amerykańska; 4% - latynoska; 8% - inna
    * Zatrudnienie: 75% zatrudnionych na pełny etat; 8% zatrudnionych na niepełny etat; 6% bezrobotnych; 3% emeryci; 3% pracownicy domowi; 3% studenci i 2% brak odpowiedzi
    * Ciągła abstynencja /zdrowienie: przedział od mniej niż rok - do 33 lat, ze średnią 7,2 roku

Tempo wzrostu

Jako że nie są prowadzone spisy frekwencji, niemożliwym jest oszacowanie jaki procent z tych, którzy przyszli do Anonimowych Narkomanów pozostało aktywnych w NA przez dany okres czasu. Jedynym wskaźnikiem sukcesu programu jest gwałtowny wzrost zarejestrowanych mityngów NA w ostatnim dziesięcioleciu i szybkie rozprzestrzenianie się NA poza teren Ameryki Północnej.

    * W 1978 roku było mniej niż 250 zarejestrowanych grup w 3 państwach.
    * W 1983 roku ponad 12 państw zarejestrowało 2.966 mityngów
    * W 1993 roku 60 państw miało 13.000 grup, prowadzących ponad 19.500 mityngów.
    * W 2002 roku było około 20.000 zarejestrowanych grup i 30.000 mityngów tygodniowo w 108 państwach

Więcej informacji można uzyskać kontaktując się z:

NA World Services, Inc.
PO Box 9999
Van Nuys, CA 91409-9099 USA
Tel.: (+1) 818.773.9999 Fax: (+1) 818.700.0700
Strona internetowa: www.na.org

¹ Mityng — zorgranizowane spotkanie grupy Anonimowych Narkomanów — przyp. tłum.
² Dla podkreślenia jedności z ogólnoświatowym ruchem Narcotics Anonymous Anonimowi Narkomani w Polsce używają skrótu “NA”, a nie “AN” — przyp. tłum.

Historia NA

Wspólnota NA ma swoje korzenie we Wspólnocie Anonimowych Alkoholików założonej w 1935 roku przez Billa W. Trudno dokładnie ustalić kiedy powstały pierwsze grupy na których zamiast alkoholików zaczęli pojawiać się uzależnieni od narkotyków. Pierwsza wzmianka o spotkaniach w grupach nie AA, ale w oparciu o program AA ukazała się w czasopiśmie “Alcohol Science and Society” w 1944 roku. Zawiera ona wypowiedz Billa W. na uniwersytecie w Yale : “...organizacja podobna do AA która działa między uzależnionymi”.
W latach 30 w Stanach Zjednoczonych w czasie tzw “War on drugs” oraz prohibicji spożycie narkotyków oraz alkoholu wzrosło w znaczny sposób . Rząd federalny w odpowiedzi na apel publiczny postanowił powołać szpital U.S. Public Health Service Hospital in Lexington, Kentucky. Była to część więzienia Federalnego w Lexington. Pensjonariusz tego szpitala nazywany Huston, który zdrowiał w AA zwrócił się do kierownika szpitala dr Victor Vogel'a o pozwolenie na założenie grupy dla uzależnionych , której działanie miało być oparte na 12 krokach. 16 lutego 1947 roku odbył się pierwszy mityng tej grupy. Grupa ta spotykała się co tydzień przez kolejne 20 lat. Początkowo nazwano ją „Narco Group” a następnie Addict Anonymous. Kilka osób, które brały w niej udział żyje do dziś. Pomysł z Lexington okazał się bardzo trafiony. W 1948 Fort Worth w Texasie zaadaptował go i wcielił do Federalnego Ośrodka Leczenia Narkomanii (Federal Narcotic Farm).
Inna grupa powstała dzięki uzależnionemu Danowi C., który w 1947 r. po swoim siódmym nawrocie trafił na swój pierwszy mityng w szpitalu w Lexington, a w roku 1948 wraz z dwoma osobami w tym majorem Armii Zbawienia Dorothy B założył grupę Anonimowych Uzależnionych w więzieniu Federalnym w Nowym Yorku.
Kolejne dwie grupy powstały w 1949 założone przez Dana C - jedna w stołówce Armii Zbawienia, druga w pomieszczeniach YMCA (Young Men's Christian Association 1844).
Wspomina o tym New York Times 18 czerwca 1950 w artykule pt.: “ Group Here Helps Narcotics Addicts”: „Lokalna grupa uzależnionych pomaga narkomanom powstrzymać się od brania narkotyków, nazywają się oni Narkotics Anonymous są małą, ale stale rozrastająca się wspólnotą. Wspólnocie asystują członkowie Anonimowych Alkoholików, od których pochodzi program i nazwa, poza tym nie ma żadnego innego związku między nimi. „
W Virginii w 1950 roku w więzieniu Lorton powstała kolejna grupa oparta na programie 12 kroków nosząca nazwę Notrol ( Lorton czytane wspak). Do tego czasu wszystkie więzienne grupy zakładane były przez byłych pacjentów szpitala w Lexington.
Od roku 1950 zaczęły powstawać grupy spotykające się w mieszkaniach pracując na 12 krokach. Tak zaczęły swoją działalność Habit Forming Drugs oraz Addict Anonymous w Los Angeles w Kaliforni. Pomiędzy 1950 a 1953 było już kilka grup w Nowym Yorku, Chickago, w Lexington i Kalifornii. Nazywały się: Addict Anonumous, Narcotics Anonymous, Narco Group, HDF. Cechami łączącymi te grupy był program 12 kroków oraz korzenie w Federalnym Szpitalu w Lexington lub Armii Zbawienia – nie działały jeszcze w żadnych strukturach. Nie była to jeszcze wspólnota NA.
Narcotics Anonymous takie jakie znamy dziś zaczęło się w Kalifornii w 1953. Późną wiosną 1953 Departament Policji w Los Angeles poprzez kapitana Hamiltona skontaktował się z członkiem związanym z AA aby zorganizował mityng dla narkomanów. Departament policji Los Angeles wysłał na ten pierwszy mityng kilku uzależnionych. Prowadzący tą grupę, poprosił o pomoc zdrowiejącego od 3 lat w AA narkomana Jimiego K. W ten sposób ujawniła się potrzeba założenia wspólnoty dla uzależnionych, którym trudno było się zidentyfikować z alkoholikami z AA.
17 sierpnia 1953 odbył się pierwszy mityng zakładający NA.. Uzależnieni zdecydowali tam, iż wspólnota nazywać się będzie San Fernando Valley Alcoholic Anonymous and Narcotics Annonymous o skrócie AANA. 14 września tego samego roku General Service Office of Alcoholics Anonymous przysłało list w którym wyraziło swoją opinię, że powstająca wspólnota może opierać się na 12 Krokach i 12 Tradycjach, natomiast sprzeciwiło się używaniu nazwy AA. Dlatego też ostatecznie przyjęto nazwę na Narcotics Anonymous.
5 października 1953 w Dad's Club w San Fernando Valley w południowej Kalifornii odbył pierwszy udokumentowany mityng wspólnoty, którą dziś jest NA. Uczestniczyło w nim 17 osób. 7 sierpnia 1954 w Saturday Evening Post ukazał się artykuł Jerome Ellisona“These Drug Addicts Cure One Another. A new approach to a tragic social problem - drug addiction - has been found by the ex-addicts of Narcotics Anonymous. Here's how they help users out of their horrible habit - as in the cases of mining engineer, the hot musician, the minister and the movie actor”. (..ci uzależnieni pomagają sobie nawzajem. Nowe podejście do tragicznego socjologicznego problemu – uzależnienia od narkotyków – znaleźli ex-uzaleznieni we wspólnocie Anonimowych Narkomanów. Właśnie tu pomagają oni uzależnionym porzucić ich straszliwy nałóg…) Dalej opisano przypadki osobistych historii inżyniera muzyka oraz aktora.
W 1956 roku w Studio City w Californi wydano pierwsza broszurę NA dziś znana jako ulotka nr 1.
W latach 1953-1959 mityngi odbywały się za każdym razem w innym miejscu i były tajne – tzw. „rabbit meetings”.Wynikało to z ogromnych trudności w znalezieniu stałego miejsca oraz z tzw. Prawa Rokefelera, które pozwalano policji zatrzymać grupujących się narkomanów. Uzależnieni spotykali się głównie w prywatnych mieszkaniach i na każdym spotkaniu ustalano miejsce następnego, skutkiem czego opuszczenie jednego z nich powodowało „wypadnięcie” z grupy.
W Kalifornii na detoksie dr Shrier’a odbywał się jedyny w tym czasie stały mityng (nazwano go żartobliwie Shrier’s Dryer czyli suszarnia Shrier’a). Problem w tym, że funkcjonował on na przemian jako mityng NA lub AA w zależności czy przyszło na niego więcej alkoholików czy narkomanów. Doprowadziło to do zamknięcia tego mityngu po koniec 1959 r.
W Nowym Yorku po śmierci Danny’ego C. w 1956 r. mityngi przestały się odbywać. Taki stan rzeczy utrzymał się przez około 4 miesiące, do momentu kiedy Jimmi K. podjął próbę odnowienia Wspólnoty NA. Doprowadził on do wprowadzenia zasadniczej zmiany: mityngi NA miały od tej pory być dla wszystkich uzależnionych, bez względu na legalność narkotyku jaki zażywali. Dodatkowo postanowiono uniezależnić grupy od miejsc w których odbywały się ich spotkania, co miało sprzyjać budowaniu własnej tożsamości każdej z grup.
Wtedy też powstał dyżurny telefon NA i został dodany do książki telefonicznej.
W 1963 r. w więzieniu Techachapi w C.A. odbyło się pierwsze spotkanie informacyjne dla Szpitali i Instytucji zorganizowanie przez członków NA.
W 1964 powstała Board of Trustiees (Rada Powierników), której celem było dbanie o rozwój i działanie Wspólnoty. Jednocześnie rada była odpowiedzialna za interpretacje oraz ochronę 12 tradycji bez których Wspólnota nie byłaby w stanie przetrwać .Przy Radzie Powierników powstała Komisja d/s Literatury. W okresie 1964-68 zostało napisanych 14 pozycji literatury między innymi: Kim jest uzależniony (Who is addict?), Co to jest program NA? (What is NA Program?),Dlaczego tu jesteśmy? (Why are we here?), Jak to działa? (How it works?).
W 1968 r. Jimmy K. zaprojektował używane do dziś logo NA (diament wpisany w koło). Podstawa koła symbolizuje program NA, kwadrat który jest wpisany w koło jest w rzeczywistości diamentem w kształcie ostrosłupa o podstawie kwadratu. Podstawa diamentu symbolizuje dobrą wolę , jego cztery ściany to: (self) ja jako jaźń, (society) społeczeństwo, (service) służba, (God) Bóg. Wszystkie cztery ściany prowadza do wierzchołka, który symbolizuje wolność.
W latach 1970 -71 wspólnota zaczęła gwałtownie się rozrastać. Rada Powierników miała coraz większy problem w utrzymaniu jedności NA. Powstała potrzeba stworzenia Biura Służb NA. Zadaniem tego biura miała być głownie praca klarująca oraz rozstrzygająca niż legislacyjna.
W listopadzie 1971 roku odbył się pierwszy Zjazd NA (first World Convention NA), na który grupy wysłały swoich delegatów aby zdecydować o utworzeniu i zarejestrowaniu Biura Służb.
Głównym problemem założenia biura były finanse na jego utrzymanie. Zgodnie z 7 tradycją, że Wspólnota powinna być samowystarczalna i nie powinna przyjmować dotacji z zewnątrz jedynymi dochodami NA w tamtym okresie były datki z kapelusza zbierane na grupach.
13 grudnia 1971 roku powstało posiadające osobowość prawną World Serwis Office a w następnych latach sporządzono wiele materiałów dotyczących struktur oraz służb we Wspólnocie. W 1982 roku Word Serwice Conference zaaprobowała Basic Text NA( Tekst Podstawowy NA), który był wynikiem mozolnej pracy wielu uzależnionych.
Od 1976 roku Wspólnota NA zaistniała na innych kontynentach – jako pierwszy powstał mityng w Australii. W 1982 roku założono pierwszą grupę w Azji, w 1983 r. w Ameryce Południowej, w 1986 r w Afryce i na Środkowym Wschodzie.
Druga połowa lat 70 zaczyna okres bardzo dynamicznego rozwoju Wspólnoty NA, który trwa do dziś. Do roku 1978 działało mniej niż 200 mityngów w 3 krajach, w 1983 r. 2966 mityngów w 10 krajach, w 1993 r. 13 tys. grup prowadziło 19 tys. mityngów tygodniowo w 60 krajach a w roku 2002 było już około 20 tys. Grup NA prowadzących ponad 30 tys. Mityngów tygodniowo w 108 krajach.
W Europie pierwszy mityng NA odbył się w 1977 roku w bazie wojskowej USA na terenie Niemiec. W niedługim czasie zaczęły powstawać mityngi w Irlandii oraz w Wielkiej Brytanii.
W 1984 r. w Dublinie w Trinity College miała miejsce pierwsza europejska konferencja (European Service Conference) w której wzięli udział uzależnieni z Irlandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii oraz World Service Office. Następna konferencja odbyła się również w Dublinie w 1986 roku. Przeobraziła się ona w pierwszy Europejski Zlot NA. Stopniowo na kolejnych zlotach wyłoniła się potrzeba utworzenia europejskich służb. Zaowocowała stworzeniem Mityngu Delegatów Europejskich w skrócie nazywanego EDM (European Delegates Meeting). Służba ta spotyka się dwa razy do roku i stanowi wielojęzykowe i wielonarodowe forum jednoczące wspólnoty z krajów Europy. Zadaniem Mityngu Delegatów Europejskich jest wspieranie jedności, wzrostu oraz niesienia posłania NA dla uzależnionych, którzy wciąż jeszcze cierpią. Częste wizyty powierników oraz wsparcie EDM w tworzeniu służby zaowocowało znacznym wzrostem ilości grup a takich krajach jak Egipt Ukraina oraz Polska.
Do roku 2003 Word Service Office zarejestrowało ponad 2000 mityngów w Europie.

NA w Polsce

Wspólnota Anonimowych Narkomanów w Polsce powstała około roku 1990 w Olsztynie. W kolejnych latach powstały grupy w Gliwicach, Krakowie, Toruniu, Warszawie. Pierwsze spotkanie uzależnionych z różnych polskich grup NA, nazywane żartobliwie zlotem zerowym miało miejsce latem 1996 roku podczas zlotu radości Anonimowych Alkoholików w Warszawie na terenie AWF. Większość osób będących na tym spotkaniu mieszkała w Toruniu, dlatego postanowiono, że właśnie w Toruniu odbędzie się pierwszy Zlot i Konferencja NA. Miało to miejsce jesienią 1996 r. na terenie Toruńskiego Szpitala Psychiatrycznego. Wzięło w nim udział 30 osób uzależnionych z całej Polski.
W kolejnych latach postanowiono, że Zloty Radości NA będą się odbywały w innym terminie niż Konferencje Służb Regionalnych, by delegaci grup mieli więcej czasu na omawianie i rozwiązywanie problemów polskiego NA. Obecnie Konferencje Służb Regionalnych odbywają się 3 razy w roku, a Zlot Radości raz w roku. Częstymi gośćmi na naszych zlotach są oddelegowani przez EDM powiernicy jak i inni uzależnieni spoza Polski.
W 1998 w Krakowie powstało Biuro Służby Regionu (później przeniesione do Warszawy, a obecnie działające w Toruniu). Jest ono skrzynką kontaktową wspólnoty oraz służbą zajmującą się kolportażem literatury NA. Jednym z największych historycznych wydarzeń o międzynarodowym wydźwięku było zorganizowanie w Krakowie sesji Mityngu Delegatów Europejskich. Obecnie polskie grupy NA planują zorganizowanie warsztatów dla wspólnot regionów Europy Środkowej i Wschodniej oraz kolejnej sesji Mityngu Delegatów Europejskich w 2007 roku
W grudniu 2005 wspólnota NA w Polsce liczyła ponad 60 zarejestrowanych grup, kilka z nich działa za granicą (w Chicago oraz w Londynie).
Od marca 2004 nasza wspólnota posiada własną domenę internetową anonimowinarkomani.org oraz oficjalną stronę www, na której można znaleźć garść informacji o wspólnocie, aktualnych wydarzeniach, listę mityngów oraz zakupić literaturę.

źródło: http://www.anonimowinarkomani.org/

 


Kontakt

NZOZ MEDOX
Nowy Modlin 43
05-185 Pomiechówek

tel. 022/ 785 58 62
fax. 022/ 785 58 62
kom. 781 66 50 50

Zapytaj specjalistę

Imieniny obchodzą

dziś: Cypriana, Aleksandra
jutro: Benedykta, Konstantego

Gościmy na stronie

Naszą witrynę przegląda teraz 14 gości 

Projekt i realizacja: strona-online.pl