Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

Jak mogę leczyć uzależnienie, depresję?

Główne specjalności naszego szpitala to leczenie uzależnień i terapia depresji oraz pacjentów z podwójną diagnozą, wię w tym artykule skupimy się na problemach związanych z tymi rozpoznaniami.
Podstawową kwestią od której należy rozpocząć procedury terapeutyczne jest postawienie możliwie najbardziej trafnej diagnozy czyli rozpoznania.
W tym celu radzimy skierować pierwsze kroki do specjalisty psychiatry. Tylko osoba posiadająca spore doświadczenie kliniczne oraz znająca psychopatologię daje nam duże prawdopodobieństwo rozpoznania naszego schorzenia. Rozpoznanie psychiatryczne stawiane jest poprzez osobiste badanie pacjenta. Bardzo pomocny w tym procesie jest obiektywnie zebrany wywiad, więc o ile to możliwe, lekarz powinien porozmawiać z bliskimi dla chorego osobami, wypytać o funkcjonowanie pacjenta, ocenę bliskich, o to jakie zauważyli zmiany. Praktycznie zawsze w przypadku podejrzenia występowania zaburzeń psychicznych lekarz zleca wykonanie badań dodatkowych, najczęściej:

  • analiz krwii, morfologii, oceny najważniejszych narządów, wątroby, nerek, serca, tarczycy i innych
  • w większości przypadków należy wykonać badanie Tomografi Komputerowej głowy z oceną mózgu
  • często również zleca się: EKG, USG, EEG
  • w procesie diagnozy niejednokrotnie należy rozważyć konieczność dodatkowych konsultacji, np. neurologicznych, internistycznych lub innych w zależności od wskazań
  • czasami konieczne są badania wykonane przez psychologa (ocena funckcji poznawczych, testy osobowości), specjalistę psychoterapii uzależnień, warto wykonać testy diagnozujace uzależnienie
  • w przypadku podejrzenia depresji, wskazane jest wykonanie testów diagnostycznych, np. Becka, Hamiltona
  • na pewno Konieczne jest dokładne badanie przedmiotowe, minimum ocenę stanu ogólnego i podstawowe badanie neurologiczne

Dopiero po wykonaniu wspomnianych badań i postawieniu rozpoznania można rozpocząć leczenie.

Opiszemy tu kilka możliwych metod terapii w zależności od diagnozy i stanu nasilenia objawów, oczywiście skupiając sie na wybranych problemach:

ALKOHOLIZM:

  1. Pacjent pijący przewlekle, lub w trakcie intensywnego ciągu powinien rozpocząć leczenie od procedury detoksykacji czyli leczenia alkoholowego zespolu abstynencyjnego i tak: w przypadku miernego nasilenia objawów AZA, wystarczy z reguły zaprzestanie spożycia alkoholu, odpoczynek, nawodnienie doustne, podawanie leków z grupy BZD nie jest potrzebne a nawet przeciwskazane. Umiarkowane objawy AZA wymagają już farmakoterapii, jednak leczenie może odbywać się w warunkach ambulatoryjnych. Ciężkie lub powikłane zespoly abstynencyjne wymagaja hospitalizacji i monitorowania stanu zdrowia pacjenta. Podobne procedury należy stosować gdy powikłania wystepowały w wywiadzie lub gdy pacjent ma poważne choroby współistniejące, np. chorobę wieńcową, zapalenie trzustki, niekontrolowane nadciśnienie tetnicze lub inne schorzenia zagrażają zdrowiu i życiu. Dokłady opis znajdziecie Państwo w artykule Detoksykacja alkoholowa.
  2. Leczenie odwykowe, tzw. właściwe leczenie alkoholizmu może być prowadzone w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych. Jako główne metody stosuje się psychoterapię uzależnień oparta na metodach motywujących i nurcie psychoterapii uzależnień, zalecany jest również udział we wspólnocie AA. Stosuje się równiez farmakologiczne leczenie alkoholizmu, wykorzystując leki o udowodnionej skuteczności: Naltrexon i Akamprozat. Mitem jest jakoby leczenie w warunkach szpitalnych było bardziej skuteczne, jednak istnieje grupa pacjentów, która nie może utrzymać abstynencji w trybie ambulatoryjnym i powinna rozpocząć terapię w stacjonarnym Oddziale Terapii Uzależnień (OTU).
  3. Równolegle do własciwego leczenia alkoholizmu należy włączyć i kontynuować leczenie schorzeń towarzyszących lub/i powikłań alkoholizmu, tzn. np. cukrzycy, nadciśnienia, polineuropatii alkoholowej, marskości wątroby, objawów lub/i zaburzeń psychicznych np. lękowych, zaburzeń snu i innych. Oczywiście jeżeli istnieją wskazania medyczne należy wlączyć leczenie odpowiednią dietą i rehabilitację uskodzonych układów.

DEPRESJE:

  1. Leczenie większości zespołów depresyjnych prowadzi się w trybie ambulatoryjnym. W przypadku występowania zaburzeń endogennych podstawową formą terapii jest leczenie farmakologiczne z użyciem głównie lekow przeciwdepresyjnych i stabilizatorów nastroju, w tym przypadku oddziaływania psychoterapeutyczne pełnią jedynie pomocniczą rolę. W przypadku zaburzeń depresyjnych psychogennych, tzw. reaktywnych podstawowa rolę terapeutyczną odgrywa pomoc psychologiczna, zaburzenia te tylko w niewielkim stopniu reagują na farmakoterapię, należy ją rozwazyć tylko w przypadku znacznego nasilenia objawów, bardzo zaburzajacych funkcjonowanie, np. bardzo nasilogo lęku, zaburzeń snu. Lekarz może zdecydować o zastosowaniu innych form leczenia np. Fototerapii.
  2.  W przypadku ciężkich epizodów depresyjnych, występowania objawów psychotycznych należy rozważyć hospitalizację. W zasadzie metody leczenia są podobne j.w. z tym, że leczenie przebiega intensywniej, np. stosuje się wyższe dawki leków. Pomoc całodobowa umożliwia monitorowanie pacjenta, zapobieganie działaniom niepożądanym leków, oddziaływania doraźe stosowane objawowo.  W szpiatlu możliwe jest rownież sprawniejsze wykonywanie badań dodatkowych, np. monitorowanie stęzenia leków w surowicy. Dodatkowym atutem hospitalizacji jest również terapeutyczne działanie tzw. łóżka szpitalnego, pacjent jest w znacznym stopniu chroniony przed stresem.
  3. Hospitalizacja może być zalecana ze wskazań względnych np. opieki socjalnej i pielęgnacji oraz wskazań bezwzględnych. W przypadku występowania myśli i zamiarów suicydalnych hospitalizacja jest konieczna.

PODWÓJNA DIAGNOZA:

  1. Polega na współwystępowaniu zespołów zależności i chorób/zaburzeń psychicznych głównie psychotycznych i/lub afektywnych. Wymaga intensywnych, specjalistycznych działań medycznych. W tym procesie wyjatkowo ważna jest wspólpraca zespołu specjalistów: lekarzy, psychologów, specjalistów psychoterapii, zarówno w procesie diagnozy jak i procesie terapeutycznym. Leczenie może odbywać sie w warunkach ambulatoryjnych jak i stacjonarnych. W procesie stosuje się w/w metody.
  2. Wskazania do pobytu w szpitalu są podobne jak w przypadku leczenia alkoholizmu i leczenia zaburzeń afektywnych i/lub psychotycznych.

GDZIE MOŻNA ROZPOCZĄĆ I KONTYNUOWAĆ LECZENIE:

  1. W przypadku diagnozy zespołów zależności polecamy Poradnie Leczenia Uzależnień, profesjonalne posiadają w zatrudnionych zespołach: lekarzy, psychiatrów, psychologów, specjalistów psychoterapii. Te zakłady lecznicze umożliwiają przeprowadzenie diagnozy i prowadzenie wlaściwego leczenia zależności. Leczenie ambulatoryjne daje pacjentowi możliwość jednoczesnego uczestniczenia w życiu rodzinnym, kontynuowania pracy. Większość PTU posiada w ofercie Oddziały dzienne, w których intensywność zajęć terapeutycznych jest zbliżona do stacjonarnych OTU. Poradnie te znajdują się w wiekszości miast i gmin, w dużych miastach można je zlaleść praktycznie w każdej dzielnicy. Niestety praktycznie żadne nie prowadzą jednocześnie leczenia schorzeń współistniejących i powiklań, w tym rehabilitacji. UWAGA: nie polecamy do programów podstawowych ofert gabinetów prywatnych, w większości nie dysponuja one pełnymi zespołami terapeutycznymi,  ich działalność z reguły ogranicza sie do oferty pojedyńczych osób,
  2.  W przypadku występowania zaburzeń afektywnych, depresyjnych, dwubiegunowych, właściwym miejscem są Poradnie Zdrowia Psychicznego, dostępne w większosci miast. Plusem tych placówek są stałe funkcjonowanie, posiadają zespoły specjalistów, leczenie jest w większości przypadków finansowane przez NFZ. Minusem są często długie okresy oczekiwania na wizyty.
  3. W naszym kraju istnieje dobrze rozbudowana sieć Oddziałów Leczenia Alkoholowych Zespołów Abstynencyjnych, znajdują się one w większości przypadków w Szpitalach psychiatrycznych, wyjatkowo takimi oddzialami dysponują szpitale ogólne, np. Szpital Praski w Warszawie. Plusem tych oddziałów jest z reguly dobra bza diagnostyczna, doświadczona kadra medyczna. Minus stanowią w większości przypadków złe warunki socjalne i utrudnienia przy przyjęciu. Oddzialy publiczne często wymagaja skierowania, przyjmują pacjentów trzeźwych. Jednak w przypadku zlego stanu ogólnego, występowania powiklań, np. padaczki każdy pacjent moż liczyć na natychmiastowe przyjęcie. UWAGA: należy unikać ofert tzw. odtruć domowych, w większości wykonują je lekarze bez odpowiedniego doświadzcenia, zaniedbują procedury detoksykacji, nie jest ona oparta na monitorowaniu stanu pacjenta.  Często popełniają podstawoe błedy np. podają leki uspokajające i nasenne pacjentom w stanie upojenia alkoholowego.
  4. W Polsce istnieje duża baza publicznych OTU. Ich programy trwają przewaznie 6-8 tygodni, programy są wystandaryzowane, niestety nie są indywidualizowane do pacjenta, procedury określają nie lekarze tylko płatnik NFZ, niezaleznie od stanu pacjnta. Ze względów finansowych ograniczają diagnostyke do minimum, nie leczą powikłań, nie stosują rehabilitacji. Jednak plusem jest brak kosztów poniesionych przez pacjenta bezpośrednio.
  5. Niestety brak w naszym kraju oddziałów przeznaczonych dla osób z podwojną diagnozą. Niektóre poradnie posiadają taka ofertę leczenia w trybie ambulatoryjnym, jednak z reguly istnieje ona tylko na papierze.

Gdzie szukać pomocy

W kilkunastoletniej praktyce spotkałem tysiące uzależnionych pacjentów, nie potrafię podać jednego pewnego przykładu, że chory sam bez zewnętrznych przyczyn zgłosił się na leczenie.
Motywacja z reguły jest sytuacyjna, decyzję o podjęciu terapii wymusza z reguły:
- zły stan zdrowia ogólnego i psychicznego
- psujące się interakcje z rodziną, przyjaciółmi, współpracownikami, ich namowy, prośby lub presja
- pogarszające się warunki socjalno prawne
Pacjent nie ma samoświadomości choroby, utraty kontroli, w związku z czym nie widzi konieczności leczenia. Poza tym większość pacjentów nie chce "wyleczenia" chce wrócić do "kontrolowanego nałogu', nie zakłada pełnej abstynencji.
Leczenie odwykowe w tych przypadkach ma małą skuteczność, badania potwierdzają zachowanie abstynencji  kilkuletniej, w kilku procentach leczonych psychoterapią uzależnień. Rzadko już pierwsze próby są udane. Pacjent przeżywając kolejne niepowodzenia schematyzuje się. Ma to dodatkowo zły wpływ na jego psychikę i pogarsza rokowania.
Dlatego ważne jest aby pacjent zaczynał leczenie w profesjonalnych placówkach, pod opieką doświadczonych lekarzy i terapeutów.
Obecnie mnożą się " centra, kliniki, ośrodki"  proponujące leczenie uzależnień. Niejednokrotnie prowadzone przez ludzi z pasją, jednak bez przygotowania merytorycznego. Leczą uzależnienia, nauczyciele, metalurdzy, socjolodzy, pielęgniarki, ratownicy. W większości ośrodków brak lekarzy, rzadko zatrudniani są psychiatrzy, odtruciem zajmują się chirurdzy, urolodzy, anestezjolodzy, pediatrzy. W Warszawie istnieje pewnie kilkaset różnych poradni, gabinetów itp. zajmujących się leczeniem uzależnionych pacjentów, ale tylko w jednym wg naszej wiedzy wykonuje się stałe kontrole na zawartość narkotyków, leków, alkoholu u pacjentów. Dyskwalifikuje to wspomniane placówki.
Większość tzw. prywatnych klinik, centrów proponujących detoksykację, leczenie w trybie stacjonarnym, to nielegalne placówki, nastawione na zysk za wszelką cenę. Prawidłowo działający szpital musi posiadać rejestrację, spełniać warunki sanitarno - epidemiologiczne, ściśle określone przez Ministra Zdrowia. Niestety z oszczędności, ludzie bez wyobraźni narażają ludzkie zdrowie i życie.
Warto przed zdecydowaniem się na leczenie sprawdzić daną placówkę w Rejestrze Zakładów Medycznych.
 
Leczenie można podjąć w warunkach ambulatoryjnych, tzn. dochodząc do Poradni Leczenia Uzależnień wg ustalonych zasad, lub zdecydować się na pobyt w Oddziale Terapii Uzależnień. Warto zaplanować terapię, ponieważ powinna ona potrwać kilka lat.
W związku z tym, że większość prywatnych placówek nie spełnia żadnych wymagań, i działa nielegalnie, zalecamy korzystanie z Publicznej Służby Zdrowia. Akurat w przypadku Poradni Terapii Uzależnień, które są dość liczne, czas oczekiwania i dostępność leczenia nie są barierą.
Szukając odpowiedniego specjalisty warto odwiedzić informator medyczny
Ostrzegamy przed prywatnymi gabinetami, prowadzonymi przez jedną osobę, z reguły nie prowadzą one grup terapeutycznych, niewielu terapeutów współpracuje z lekarzami, nie przeprowadza pełnej diagnostyki pacjentów, w przypadku wyjazdu, urlopu lub choroby terapeuty leczenie zostaje przerwane. Oczywiście pewnie znajdziecie Państwo chlubne wyjątki.
 Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA) na swojej stronie zamieszcza adresy publicznych placówek prowadzących leczenie choroby alkoholowej, w tym oddziałów detoksykacyjnych, Poradni i stacjonarnych Oddziałów leczenia Uzależnień. Osoby znajdujące się w trudnej sytuacji socjalnej powinny poważnie rozważyć możliwość skorzystania z terapii refundowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
 

Czy jestem uzależniony

Czy jestem uzależniony?

Choć profesjonalna diagnoza uzależnienia od alkoholu może budzić dużo obaw, to jednak bywa początkiem leczenia i tym samym daje szanse na powstrzymanie szkód wynikających z nasilającej choroby oraz w dalszym procesie poprawę jakości codziennego funkcjonowania. To czy ktoś jest uzależniony od alkoholu może stwierdzić po badaniu lekarz psychiatra lub specjalista terapii uzależnień. Pacjent ani jego bliscy nie mają takiej możliwości ze względu na wiele czynników. Począwszy od braku odpowiedniej wiedzy i doświadczenia w rozpoznawaniu alkoholizmu po specyfikę działania uzależnienia, które powoduje, że pacjent często na samym końcu dostrzega problem.

Ale czy to oznacza, że jedynym wyjściem jest udanie się od razu do lekarza?

Zanim ktoś uda się do lekarza to najczęściej poszukuje informacji. Próbuje czytać artykuły, podpytuje znajomych, czyta fora internetowe, chodzi do lekarzy zgłaszając inne schorzenia np. lęki lub problemy ze snem, itp. Wykonuje tego typu kroki, ponieważ najczęściej zaczynają się pojawić obawy związane ze spożywaniem alkoholu (takie sygnały może zobaczyć sam zainteresowany lub jego bliscy).

W takim wypadku, na jakie sygnały warto zwrócić uwagę?

Jeśli alkohol wypijany jest jedynie towarzysko i taką tylko w życiu człowieka funkcję pełni to nie ma powodu do obaw. Jednakże, jeśli zaczyna być sposobem na poprawę nastroju, na poradzenie sobie ze stresem, ma ułatwiać zasypianie, czyli zaczyna pełnić funkcje, których nie powinien to jest to powód do niepokoju. Sygnałem do zastanowienia się powinna by c zwiększona częstotliwość picia (np. jeden drink kilka razy w tygodniu po pracy). Ważne jest, aby zastanowić się, czy zdarzyło się kiedykolwiek wypić więcej niż było to w planach. Czy picie występowało pomimo prób zaprzestania, czy też występowały okresowe próby kontroli picia poprzez okresy abstynencji, co i tak ostatecznie kończyło się powrotem do alkoholu. Czy pomimo tego, że np. lekarz zalecił abstynencję to nie udało się jej utrzymać. Pomocnym narzędziem mogą być również testy, służą do oceny ryzyka wystąpienia uzależnienia. Do nich należą: CAGE, MAST, AUDIT, Test Baltimorski i inne. (podane testy znajdą Państwo pod adresem: http://medox.org.pl/testy.html). Jednakże samodzielne wypełnienie nie zastępuje profesjonalnej diagnozy.

Lekarz nie taki straszny jak go malują?

Wczesne wykrycie problemu, które wcale nie musi być uzależnieniem a np. piciem ryzykownym czy też piciem szkodliwym. Nie tylko pozwoli na usystematyzowanie wiedzy na swój temat, ale również da możliwość dostosowania leczenia do sytuacji życiowej pacjenta.

Kontakt

NZOZ MEDOX
Nowy Modlin 43
05-180 Pomiechówek

tel.    22  785 58 62
fax.   22  785 58 62
kom.  781 66 50 50

info@medox.org.pl

Organ rejestrowy Wojewoda mazowiecki W-14

Nr księgi 000000022338

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej MEDOX - świadczymy usługi:  Stacjonarne i całodobowe świadczenie zdrowotne - inne niż szpitalne

Ambulatorium NZOZ Medox - świadczymy usługi: Ambulatoryjne świadczenie zdrowotne

Zapytaj specjalistę

Gościmy na stronie

Odwiedza nas 123 gości oraz 0 użytkowników.