Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

Jak mogę leczyć uzależnienie, depresję?

Główne specjalności naszego szpitala to leczenie uzależnień i terapia depresji oraz pacjentów z podwójną diagnozą, wię w tym artykule skupimy się na problemach związanych z tymi rozpoznaniami.
Podstawową kwestią od której należy rozpocząć procedury terapeutyczne jest postawienie możliwie najbardziej trafnej diagnozy czyli rozpoznania.
W tym celu radzimy skierować pierwsze kroki do specjalisty psychiatry. Tylko osoba posiadająca spore doświadczenie kliniczne oraz znająca psychopatologię daje nam duże prawdopodobieństwo rozpoznania naszego schorzenia. Rozpoznanie psychiatryczne stawiane jest poprzez osobiste badanie pacjenta. Bardzo pomocny w tym procesie jest obiektywnie zebrany wywiad, więc o ile to możliwe, lekarz powinien porozmawiać z bliskimi dla chorego osobami, wypytać o funkcjonowanie pacjenta, ocenę bliskich, o to jakie zauważyli zmiany. Praktycznie zawsze w przypadku podejrzenia występowania zaburzeń psychicznych lekarz zleca wykonanie badań dodatkowych, najczęściej:

  • analiz krwii, morfologii, oceny najważniejszych narządów, wątroby, nerek, serca, tarczycy i innych
  • w większości przypadków należy wykonać badanie Tomografi Komputerowej głowy z oceną mózgu
  • często również zleca się: EKG, USG, EEG
  • w procesie diagnozy niejednokrotnie należy rozważyć konieczność dodatkowych konsultacji, np. neurologicznych, internistycznych lub innych w zależności od wskazań
  • czasami konieczne są badania wykonane przez psychologa (ocena funckcji poznawczych, testy osobowości), specjalistę psychoterapii uzależnień, warto wykonać testy diagnozujace uzależnienie
  • w przypadku podejrzenia depresji, wskazane jest wykonanie testów diagnostycznych, np. Becka, Hamiltona
  • na pewno Konieczne jest dokładne badanie przedmiotowe, minimum ocenę stanu ogólnego i podstawowe badanie neurologiczne

Dopiero po wykonaniu wspomnianych badań i postawieniu rozpoznania można rozpocząć leczenie.

Opiszemy tu kilka możliwych metod terapii w zależności od diagnozy i stanu nasilenia objawów, oczywiście skupiając sie na wybranych problemach:

ALKOHOLIZM:

  1. Pacjent pijący przewlekle, lub w trakcie intensywnego ciągu powinien rozpocząć leczenie od procedury detoksykacji czyli leczenia alkoholowego zespolu abstynencyjnego i tak: w przypadku miernego nasilenia objawów AZA, wystarczy z reguły zaprzestanie spożycia alkoholu, odpoczynek, nawodnienie doustne, podawanie leków z grupy BZD nie jest potrzebne a nawet przeciwskazane. Umiarkowane objawy AZA wymagają już farmakoterapii, jednak leczenie może odbywać się w warunkach ambulatoryjnych. Ciężkie lub powikłane zespoly abstynencyjne wymagaja hospitalizacji i monitorowania stanu zdrowia pacjenta. Podobne procedury należy stosować gdy powikłania wystepowały w wywiadzie lub gdy pacjent ma poważne choroby współistniejące, np. chorobę wieńcową, zapalenie trzustki, niekontrolowane nadciśnienie tetnicze lub inne schorzenia zagrażają zdrowiu i życiu. Dokłady opis znajdziecie Państwo w artykule Detoksykacja alkoholowa.
  2. Leczenie odwykowe, tzw. właściwe leczenie alkoholizmu może być prowadzone w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych. Jako główne metody stosuje się psychoterapię uzależnień oparta na metodach motywujących i nurcie psychoterapii uzależnień, zalecany jest również udział we wspólnocie AA. Stosuje się równiez farmakologiczne leczenie alkoholizmu, wykorzystując leki o udowodnionej skuteczności: Naltrexon i Akamprozat. Mitem jest jakoby leczenie w warunkach szpitalnych było bardziej skuteczne, jednak istnieje grupa pacjentów, która nie może utrzymać abstynencji w trybie ambulatoryjnym i powinna rozpocząć terapię w stacjonarnym Oddziale Terapii Uzależnień (OTU).
  3. Równolegle do własciwego leczenia alkoholizmu należy włączyć i kontynuować leczenie schorzeń towarzyszących lub/i powikłań alkoholizmu, tzn. np. cukrzycy, nadciśnienia, polineuropatii alkoholowej, marskości wątroby, objawów lub/i zaburzeń psychicznych np. lękowych, zaburzeń snu i innych. Oczywiście jeżeli istnieją wskazania medyczne należy wlączyć leczenie odpowiednią dietą i rehabilitację uskodzonych układów.

DEPRESJE:

  1. Leczenie większości zespołów depresyjnych prowadzi się w trybie ambulatoryjnym. W przypadku występowania zaburzeń endogennych podstawową formą terapii jest leczenie farmakologiczne z użyciem głównie lekow przeciwdepresyjnych i stabilizatorów nastroju, w tym przypadku oddziaływania psychoterapeutyczne pełnią jedynie pomocniczą rolę. W przypadku zaburzeń depresyjnych psychogennych, tzw. reaktywnych podstawowa rolę terapeutyczną odgrywa pomoc psychologiczna, zaburzenia te tylko w niewielkim stopniu reagują na farmakoterapię, należy ją rozwazyć tylko w przypadku znacznego nasilenia objawów, bardzo zaburzajacych funkcjonowanie, np. bardzo nasilogo lęku, zaburzeń snu. Lekarz może zdecydować o zastosowaniu innych form leczenia np. Fototerapii.
  2.  W przypadku ciężkich epizodów depresyjnych, występowania objawów psychotycznych należy rozważyć hospitalizację. W zasadzie metody leczenia są podobne j.w. z tym, że leczenie przebiega intensywniej, np. stosuje się wyższe dawki leków. Pomoc całodobowa umożliwia monitorowanie pacjenta, zapobieganie działaniom niepożądanym leków, oddziaływania doraźe stosowane objawowo.  W szpiatlu możliwe jest rownież sprawniejsze wykonywanie badań dodatkowych, np. monitorowanie stęzenia leków w surowicy. Dodatkowym atutem hospitalizacji jest również terapeutyczne działanie tzw. łóżka szpitalnego, pacjent jest w znacznym stopniu chroniony przed stresem.
  3. Hospitalizacja może być zalecana ze wskazań względnych np. opieki socjalnej i pielęgnacji oraz wskazań bezwzględnych. W przypadku występowania myśli i zamiarów suicydalnych hospitalizacja jest konieczna.

PODWÓJNA DIAGNOZA:

  1. Polega na współwystępowaniu zespołów zależności i chorób/zaburzeń psychicznych głównie psychotycznych i/lub afektywnych. Wymaga intensywnych, specjalistycznych działań medycznych. W tym procesie wyjatkowo ważna jest wspólpraca zespołu specjalistów: lekarzy, psychologów, specjalistów psychoterapii, zarówno w procesie diagnozy jak i procesie terapeutycznym. Leczenie może odbywać sie w warunkach ambulatoryjnych jak i stacjonarnych. W procesie stosuje się w/w metody.
  2. Wskazania do pobytu w szpitalu są podobne jak w przypadku leczenia alkoholizmu i leczenia zaburzeń afektywnych i/lub psychotycznych.

GDZIE MOŻNA ROZPOCZĄĆ I KONTYNUOWAĆ LECZENIE:

  1. W przypadku diagnozy zespołów zależności polecamy Poradnie Leczenia Uzależnień, profesjonalne posiadają w zatrudnionych zespołach: lekarzy, psychiatrów, psychologów, specjalistów psychoterapii. Te zakłady lecznicze umożliwiają przeprowadzenie diagnozy i prowadzenie wlaściwego leczenia zależności. Leczenie ambulatoryjne daje pacjentowi możliwość jednoczesnego uczestniczenia w życiu rodzinnym, kontynuowania pracy. Większość PTU posiada w ofercie Oddziały dzienne, w których intensywność zajęć terapeutycznych jest zbliżona do stacjonarnych OTU. Poradnie te znajdują się w wiekszości miast i gmin, w dużych miastach można je zlaleść praktycznie w każdej dzielnicy. Niestety praktycznie żadne nie prowadzą jednocześnie leczenia schorzeń współistniejących i powiklań, w tym rehabilitacji. UWAGA: nie polecamy do programów podstawowych ofert gabinetów prywatnych, w większości nie dysponuja one pełnymi zespołami terapeutycznymi,  ich działalność z reguły ogranicza sie do oferty pojedyńczych osób,
  2.  W przypadku występowania zaburzeń afektywnych, depresyjnych, dwubiegunowych, właściwym miejscem są Poradnie Zdrowia Psychicznego, dostępne w większosci miast. Plusem tych placówek są stałe funkcjonowanie, posiadają zespoły specjalistów, leczenie jest w większości przypadków finansowane przez NFZ. Minusem są często długie okresy oczekiwania na wizyty.
  3. W naszym kraju istnieje dobrze rozbudowana sieć Oddziałów Leczenia Alkoholowych Zespołów Abstynencyjnych, znajdują się one w większości przypadków w Szpitalach psychiatrycznych, wyjatkowo takimi oddzialami dysponują szpitale ogólne, np. Szpital Praski w Warszawie. Plusem tych oddziałów jest z reguly dobra bza diagnostyczna, doświadczona kadra medyczna. Minus stanowią w większości przypadków złe warunki socjalne i utrudnienia przy przyjęciu. Oddzialy publiczne często wymagaja skierowania, przyjmują pacjentów trzeźwych. Jednak w przypadku zlego stanu ogólnego, występowania powiklań, np. padaczki każdy pacjent moż liczyć na natychmiastowe przyjęcie. UWAGA: należy unikać ofert tzw. odtruć domowych, w większości wykonują je lekarze bez odpowiedniego doświadzcenia, zaniedbują procedury detoksykacji, nie jest ona oparta na monitorowaniu stanu pacjenta.  Często popełniają podstawoe błedy np. podają leki uspokajające i nasenne pacjentom w stanie upojenia alkoholowego.
  4. W Polsce istnieje duża baza publicznych OTU. Ich programy trwają przewaznie 6-8 tygodni, programy są wystandaryzowane, niestety nie są indywidualizowane do pacjenta, procedury określają nie lekarze tylko płatnik NFZ, niezaleznie od stanu pacjnta. Ze względów finansowych ograniczają diagnostyke do minimum, nie leczą powikłań, nie stosują rehabilitacji. Jednak plusem jest brak kosztów poniesionych przez pacjenta bezpośrednio.
  5. Niestety brak w naszym kraju oddziałów przeznaczonych dla osób z podwojną diagnozą. Niektóre poradnie posiadają taka ofertę leczenia w trybie ambulatoryjnym, jednak z reguly istnieje ona tylko na papierze.

Kontakt

NZOZ MEDOX
Nowy Modlin 43
05-180 Pomiechówek

tel.    22  785 58 62
fax.   22  785 58 62
kom.  781 66 50 50

info@medox.org.pl

Organ rejestrowy Wojewoda mazowiecki W-14

Nr księgi 000000022338

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej MEDOX - świadczymy usługi:  Stacjonarne i całodobowe świadczenie zdrowotne - inne niż szpitalne

Ambulatorium NZOZ Medox - świadczymy usługi: Ambulatoryjne świadczenie zdrowotne

Zapytaj specjalistę

Gościmy na stronie

Odwiedza nas 96 gości oraz 0 użytkowników.